Zatruwanie ludzi – jak przeżyć? (2)

 

Zapraszam do wysłuchania drugiej części wywiadu z Dariuszem Zarębą pt. Zatruwanie ludzi – jak przeżyć? Wywiad został opublikowany przez telewizję NTV.

Poniżej cytuję fragmenty wywiadu, po małej korekcie redakcyjnej. Polecam wysłuchanie całego materiału.

 

Dariusz Zaręba:

Zatrucie metalami ciężkimi (uwaga: nie mam na myśli zatrucia ostrego, tylko zatrucie środowiskowe) kumuluje się w naszych organizmach i blokuje wydalanie innych toksyn. Odwołuję się do literatury fachowej, ściśle medycznej, którą warto zgłębić, żeby poszerzyć swoją wiedzę na ten temat i wiedzieć, jaki jest wpływ związków określonych pierwiastków na organizm człowieka. (…) Chciałbym zainteresować państwa książką pt. „Toksykologia współczesna” napisaną pod redakcją prof. dr. hab. farm. Witolda Seńczuka. Jest to książka ściśle naukowa, medyczna. (…)

Warto zgłębić rozdział pt. „Toksyczność metali i półmetali (metaloidów)”. (…) Chciałbym zwrócić uwagę na ilustrację dotyczącą obciążenia organizmu ołowiem. Skąd w naszych organizmach bierze się ołów? Przez pewien czas był on dodawany do paliw samochodowych. (…) Zrezygnowano z niego, ale powstaje pytanie: czy znikł z natury? Nie. (…)

Okazuje się, że ołów to taki pierwiastek, który w każdej ilości jest toksyczny dla organizmu człowieka. Wiele osób daje sobie wbić do głowy coś takiego jak „normy” na pierwiastki toksyczne: „poniżej pewnych norm nie szkodzi, powyżej pewnych norm już zaczyna szkodzić”, co jest nieprawdą. Już od najmniejszego atomu pierwiastki bezwzględnie toksyczne (takie jak ołów, rtęć, arsen, aluminium, kadm) szkodzą. Spójrzmy na ilustrację [w książce prof. Seńczuka]: przedstawia ona drzewko, które pokazuje, jakie będziemy mieli objawy wraz ze wzrostem stężenia związków ołowiu, który będziemy wchłaniać na przykład wraz z produktami roślinnymi. Ołów przenika przez łożysko i już na starcie dzieci mają tę porcję ołowiu (…). Przykładowe objawy u dzieci:

 

  • Pierwszy poziom określony – 10 µg ołowiu na 100 cm3 krwi – upośledzenie rozwoju organizmu (wskaźniki inteligencji, słuch, wzrost);
  • 20 µg ołowiu na 100 cm3 krwi – zwolnienie szybkości przewodnictwa nerwowego;
  • 30 µg ołowiu na 100 cm3 krwi – spadek metabolizmu witaminy D;
  • 50 µg ołowiu na 100 cm3 krwi – kolka jelitowa;
  • 100 µg ołowiu na 100 cm3 krwi – encefalopatia.

 

Jeśli połączymy te informacje z informacjami dr. Cutlera, który napisał, że przy zatruciu ołowiem, o ile można sobie pomóc witaminą C, (…), to podawanie witaminy D zwiększa wchłanianie ołowiu. Należałoby z tych dwóch źródeł informacji wywnioskować, że organizm celowo zaniża ilość witaminy D w organizmie, narażając się na pewnego rodzaju dolegliwości, żeby chronić się przed wchłanianiem kolejnych dawek ołowiu.

W książce dr. Ernsta Mutschlera pt. „Farmakologia i toksykologia” znajdujemy jedno kluczowe zdanie: pierwiastki wzajemnie ze sobą oddziałują. Jeśli na przykład mamy pełną szklankę wody i chcemy nalać do tej szklanki gęstego soku, to sok pójdzie na dno, a woda się wyleje, zostanie wyparta. Okazuje się, że wśród pierwiastków jest taka sama zasada. (…) Autor pisze o wypieraniu głównie cynku u osób obciążonych metalami ciężkimi. Wypieranie przebiega w pionie; gdy spojrzymy na układ okresowy pierwiastków, zobaczymy, że pod cynkiem znajduje się kadm (…), a pod kadmem mamy rtęć. (…). Istnieje też zależność pozioma; jeśli cynk spada, to pierwiastki sąsiadujące z nim [w układzie okresowym] będą miały tendencję do gromadzenia się. W przypadku cynku obok znajdziemy miedź. Ona zaczyna nam się w organizmie gromadzić, powodując naprawdę duże spustoszenie w układzie żylnym (…) i zapychając wątrobę (…). Pod miedzią jest srebro. Niektórzy próbują usuwać miedź związkami srebra, najczęściej w postaci koloidu. Ale uwaga: jeśli nie usunie się przyczyny – niskiego cynku, czyli jeśli nie uzupełnimy cynku, to podanie związków srebra może doprowadzić do choroby. (…)

Kolejnym ciekawym przykładem rozpatrywanym na tle układu okresowego jest niedobór krzemu, któremu towarzyszą problemy ze stawami. Krzem jest głównym składnikiem kolagenu. Spróbujmy więc znaleźć odpowiedź na pytanie: co „wygania” krzem z organizmu człowieka? W układzie okresowym pod krzemem mamy następujące pierwiastki: german (jest go stosunkowo mało), cynę (również jest jej niewiele) i wreszcie – ołów. Bingo! Rakotwórczy ołów, którego niestety mamy w organizmie sporo. (…) Jeżeli spada krzem, zaczyna gromadzić się m.in. glin, który występuje po lewej stronie względem krzemu w układzie okresowym. Glin sam w sobie jest neurotoksyczny, a w towarzystwie innych związków, tj. związków rtęci, jest wielokrotnie bardziej toksyczny.

 

 Źródło: Youtube

 

Część pierwsza wywiadu: Zatruwanie ludzi – jak przeżyć? (1)

 

 

Książka „Zdrowe Dzieci”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.